De skyline van Istanbul wordt gedomineerd door de Hagia Sophia moskee en haar minaretten. Het is niet alleen een van de meest opmerkelijke bezienswaardigheden in Turkije, maar ook een wetenschappelijke en architectonische prestatie van zijn tijd. Unesco heeft de culturele invloed ervan erkend door het grootse bouwwerk op te nemen in de lijst van Unesco-Werelderfgoed. In zijn hoogtijdagen geloofde men dat het monument met 'goddelijke' hulp was gebouwd. De rijke geschiedenis van de bezienswaardigheid is in de loop der jaren verschillende keren veranderd. Lees verder om meer te weten te komen over de Hagia Sophia moskee.

Hoogtepunten van de Hagia Sophia Moskee

In 1453 nam het Ottomaanse Rijk Constantinopel over en werd de Hagia Sophia overgenomen door sultan Mehmed. Voor het eerst in de geschiedenis klonken de islamitische vrijdaggebeden vanuit de Hagia Sophia, waarmee de Hagia Sophia als moskee werd gemarkeerd.
De troepen plunderden en namen de Hagia Sophia over als oorlogsbuit.
Toen ontstonden er plannen om de Hagia Sophia te renoveren, waarbij oude christelijke relikwieën en ontwerpen werden weggehaald en vervangen door islamitische elementen, zoals de minaretten.
Verdere restauraties vonden plaats onder sultan Abdulmejid tot 1849, toen grote medaillons, nieuw-Byzantijnse zuilen en Ottomaans marmer werden toegevoegd.
In 1935 wees de Republiek Turkije de plek aan als het Hagia Sophia Museum. In 2018 werd het museum omgedoopt tot de Hagia Sophia Moskee.

De moskee Hagia Sophia van dichtbij bekeken

De Hagia Sophia Moskee is in de 14 eeuwen van haar bestaan getuige geweest van talloze historische gebeurtenissen. De grootsheid van de omgeving is ongeëvenaard. Laten we dieper ingaan op het verleden en heden van dit monument.

Geschiedenis

Sinds de bouw onder de Byzantijnen was de Hagia Sophia een vereerde kerk. In 1453 leidde de Ottomaanse verovering tot de val van Constantinopel. Onder Ottomaanse heerschappij werd de kerk voor het eerst omgebouwd tot moskee. Het eerste vrijdaggebed in de moskee werd gehouden op 1 juni 1453. Verschillende architecturale elementen werden vervolgens aan de Hagia Sophia toegevoegd om het op een moskee te laten lijken. Deze elementen waren onder andere een mimbar, een mihrab, een predikersplatform en houten balustrades.

De volgende 482 jaar behield de Hagia Sophia Moskee haar religieuze benaming. Op de zuidelijke binnenplaats van het bouwwerk staan de mausolea van Murat III, Mehmet III en Selim II. De doopkapel van Hagia Sophia werd omgebouwd tot mausolea van Mustafa I en sultan Ibrahim.

In 1935 kondigde de Turkse president en oprichter van de Republiek Turkije, Mustafa Kemal Atatürk, aan dat de illustere Hagia Sophia Moskee de bestemming van museum zou krijgen.

Architectuur

Na de val van Constantinopel werd de toen vervallen Aya Sofya-kerk het middelpunt van plunderingen door Ottomaanse troepen. Dit leidde tot verdere schade aan de structuur. Mehmed II gaf meteen opdracht tot renovatie en maakte er de eerste keizerlijke moskee van Istanbul van.

Een kleine minaret werd vóór 1481 toegevoegd aan de Hagia Sophia Moskee in de zuidwestelijke hoek, gevolgd door nog een minaret in de noordoostelijke hoek vóór 1512. Na 1566 moest de moskee uitgebreid worden versterkt met extra draagconstructies.

Sultan Abdulmejid I gaf in 1847 opdracht tot een grootscheepse renovatie van de Hagia Sophia Moskee en liet deze in twee jaar voltooien. De Zwitsers-Italiaanse architectenbroers Gaspare en Giuseppe Fossati zagen toe op het rechtzetten van verschillende zuilen, het vastzetten van de gewelven, het verstevigen van de koepel en het opknappen van het exterieur en interieur van de moskee. In 1850 werd een nieuwe maqsurah toegevoegd aan de noordelijke zijbeuk van de Hagia Sophia Moskee.

Hagia Sophia Moskee vandaag

De Hagia Sophia Moskee was tot 2020 een museum en werd een van de meest populaire en iconische bezienswaardigheden ter wereld. De Turkse president, Recep Tayyip Erdoğan, begon een campagne om het museum weer in een moskee te veranderen. Het eerste gebed in de nieuwe Hagia Sophia Moskee werd gehouden op 24 juli 2020.